با تو

نه می شد به جاده ها زد

نه سوار قطارهای یکسره شد

با تو فقط میشد

دل به پنجره ای دو جداره بست

که باد و باران و آسمان را یکجا از ما می گرفت

و در اتاقی که

آخر شهر

آخر شعر

آخر دنیا بود

نشست و فیلم دید.

                            

 

نوشته شده در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387ساعت 2:33 توسط نسیم کهنسال| |