با تو
نه می شد به جاده ها زد
نه سوار قطارهای یکسره شد
با تو فقط میشد
دل به پنجره ای دو جداره بست
که باد و باران و آسمان را یکجا از ما می گرفت
و در اتاقی که
آخر شهر
آخر شعر
آخر دنیا بود
نشست و فیلم دید.
نوشته شده در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387ساعت
2:33 توسط نسیم کهنسال| |